Naaktslak

Zijn er geen leukere dieren om over te schrijven, zult u denken als u de titel bij dit stukje leest. Ze zijn slijmerig, kruipen soms met honderden over het voetpad waar je op loopt. Als je er op trapt zitten je schoenen onder het slijm. En in de tuin vreten ze je planten op. Toch wil ik een poging wagen.

Afbeelding

Toen ik in de Vlietlanden een grote slak in een struik zag zitten heb ik een paar foto’s gemaakt. Toen ik thuis kwam zag ik pas hoe mooi zo’n beest eigenlijk is. Kijk maar eens naar de foto. Het lijf is geribbeld en roodbruin. Langs de zijkanten loopt een prachtig oranjezwart gekleurde rand. De kop heeft vier glimmend zwarte tentakels. Op de langste twee zitten zijn ogen. Ogen op steeltjes zeggen we dan. En dat is ook echt zo.

Om een beetje zich te kunnen oriënteren is het voor de slak, handig om een hogere positie voor zijn gezichtsvermogen te hebben. De “ogen” van een slak zijn hele rudimentaire lichtvangers. Wij kunnen onze ogen bewegen en zo diepte en richting in te schatten. De ogen van een slak kunnen dat allemaal niet Het zijn eigenlijk niet meer dan lichtvangers op flexibele antennes die ook ingetrokken kunnen worden in het lichaam. En die antennes zijn eigenlijk het belangrijkste. Ze zijn heel gevoelig. Hij gebruikt ze om voedsel te zoeken.

De slakken worden buikpotigen genoemd omdat de spieren aan de onderzijde, de ‘buik’, voor de voortbeweging zorgen. Naaktslakken hebben geen slakkenhuis en zijn hierdoor zeer gevoelig voor uitdroging omdat ze zich niet kunnen terugtrekken in een afsluitbaar huisje, ze houden het alleen uit in een vochtige omgeving. Ze komen dan ook alleen tevoorschijn bij vochtig weer, zoals na een regenbui, en zijn overwegend nachtactief om warmte en zonlicht te vermijden.

De meest voorkomende soort in de Benelux is de grote wegslak. Deze is herkenbaar aan de grote oranjezwarte voet. Maar ook de zwarte wegslak is niet zeldzaam. Slakken glibberen over een spoor van slijm dat ze zelf maken. De naaktslakken kruipen het liefst ergens onder, ver weg van droogte en zon. Zo kunnen ze maanden lang overleven(of een hele winter) zodra er weer regen valt kunnen ze weer verder glibberen en natuurlijk eten. Het liefst doen ze dat tegen donker, zodat je dan ineens na een regenbui, overal slakken ziet glibberen.

De paring van slakken voltrekt zich bij de verschillende soorten verschillende manieren, Slakken zijn hermafrodiet oftewel tweeslachtig. Elk exemplaar is dus zowel mannelijk als vrouwelijk. Hun geslachtsorganen bevinden zich op een voor ons nogal vreemde plaats, namelijk aan de kop. Aan de rechterkant van de kop zit de geslachtsopening. Bij de wederzijdse bevruchting maken de naaktslakken een kringetje om een slijmprop waarbij ze onderling de zaadvloeistof uitwisselen in de vrouwelijke geslachtsopening.

Ze leggen hun eitjes in hoopjes van 20 tot 30 vlak onder het grondoppervlak. Een naaktslak kan honderden eitjes leggen, deze zijn wit doorschijnend. Na een paar weken later komen de eitjes uit en twee maanden later zijn de slakken volwassen.

Afbeelding

Afbeelding

Zo zie je maar, ook over onopvallende dieren is veel te vertellen!

Advertenties